12
listopad
Przeczytaj:
W świecie, w którym tak wiele mówi się o produktywności, rozwoju kariery, optymalizacji i skuteczności, odpoczynek często sprowadza się do biernego „wyłączenia się”: serial, media społecznościowe, krótki przegląd memów. Tymczasem coraz więcej badań i doświadczeń ludzi pokazuje, że najbardziej regeneruje nas coś zupełnie innego – aktywny, kreatywny odpoczynek, najlepiej w postaci hobby kompletnie niezwiązanego z pracą. Hobby pełni funkcję „drugiego filaru” tożsamości. Gdy całe poczucie własnej wartości opiera się na tym, kim jesteśmy zawodowo, każda porażka zawodowa uderza w sam rdzeń. Natomiast gdy mamy obszar, w którym jesteśmy „po prostu sobą” – ceramiką, ogrodnictwem, grą na instrumencie, szyciem, modelarstwem, pisaniem, sportem – łatwiej znosimy stres i niepowodzenia. Wiemy, że poza pracą mamy jeszcze inny świat, w którym możemy się spełniać. Co ważne, kreatywny odpoczynek angażuje inne obszary mózgu niż te, które pracują w biurze lub w trakcie zajęć zawodowych. Osoba spędzająca całe dnie przed komputerem skorzysta bardziej na hobby manualnym, niż na kolejnym ekranie. Kto dużo pracuje z ludźmi, czasem potrzebuje samotnego hobby; z kolei osoby na co dzień odizolowane w pracy z dokumentami mogą pokochać zajęcia grupowe. Chodzi o to, by dać sobie odmienny bodziec. W poszukiwaniu odpowiedniego hobby pomagają znajomi, media społecznościowe, blogi, ale także wyspecjalizowane społeczności. Dobrze dobrane forum tematyczne potrafi otworzyć oczy na dziesiątki możliwości, o których wcześniej byśmy nie pomyśleli: od budowy miniaturowych ogrodów w słoikach, przez renowację starych rowerów, po ręczne szycie butów. Historie innych ludzi pokazują, że nigdy nie jest za późno, by zacząć coś nowego – i że „talent” często jest po prostu sumą cierpliwości i godzin praktyki. Hobby wprowadza do życia nowy rodzaj czasu – czas, który „płynie inaczej”. Psychologowie nazywają to stanem „flow”: jesteśmy tak zanurzeni w czynności, że tracimy poczucie upływu minut. Nie myślimy wtedy o mailach, terminach, problemach; ważne jest tylko to, co robimy tu i teraz. To potężny odpoczynek dla układu nerwowego, którego nie zapewni bierne scrollowanie telefonu. Zadbanie o hobby ma też wymiar społeczny. Spotkania warsztatowe, lokalne grupy tematyczne, zloty, konwenty – to wszystko są okazje, by poznać ludzi spoza własnej „bańki zawodowej”. Rozmowy nie kręcą się wokół KPI, deadline’ów i raportów, ale wokół gliny, nut, roślin, farb, książek, narzędzi. To odświeżające doświadczenie, które pomaga nabrać dystansu do codziennych obowiązków. Paradoksalnie, hobby często wspiera także karierę – choć nie powinno być głównym powodem, by je mieć. Regularna praktyka czegokolwiek uczy wytrwałości, planowania, radzenia sobie z frustracją, pracy w procesie. Umiejętności te przenoszą się później na inne obszary życia. Osoba, która cierpliwie ćwiczy utwór na gitarze czy buduje dioramę modelarską, łatwiej akceptuje, że skomplikowany projekt w pracy też wymaga czasu i etapów. Warto też pamiętać, że hobby nie musi być „wielkie” ani „instagramowe”. Nie musi nadawać się na spektakularne zdjęcia, nie musi być od razu źródłem dodatkowego dochodu, nie musi robić wrażenia na znajomych. Może być skromne, ciche, „tylko twoje” – wieczorne rysowanie prostych szkiców, nauka gry trzech akordów na ukulele, pielęgnowanie kilku doniczek na parapecie. Liczy się radość i poczucie sprawczości, nie efekt końcowy. Na końcu dnia kreatywny odpoczynek pomaga nam przypomnieć sobie, że jesteśmy czymś więcej niż trybikiem w maszynie. Pozwala doświadczać świata inaczej, widzieć efekty własnych rąk, słyszeć własne dźwięki, czuć satysfakcję z małych kroków. A gdy następnego dnia wracamy do pracy, przychodzimy tam z bardziej zregenerowaną głową – bo gdzieś w tle wiemy, że czeka na nas nasze małe, prywatne królestwo pasji.